Twee blaadjes. Verloren. Verregend. Waarom trekken precies deze twee nu mijn aandacht? Het is geen herfst meer, we zitten midden in de winter. Toch liggen nog steeds her en der hopen blaadjes. Niets bijzonders of verbazingwekkends aan.

En toch. Deze twee blaadjes hebben iets bijzonders.

Op pad

Vol goede moed was ik op pad gegaan. Stevige wandelschoenen aan. Warme jas, handschoenen en een lekker warme en vooral zachte sjaal. Het is een licht bewolkte dag. ‘Jammer’, schiet er kort door mij heen. ‘Een beetje zon zou heel erg fijn zijn’. Gelijk monter ik mijzelf op. Ik laat mijn humeur niet door een paar wolken de grond in zakken. Een stadswandeling is het vandaag, dwars door de wijk heen. Alhoewel ik er vaker kom, verrast de wijk mij telkens weer. Een speeltuin valt op. Die zal er vast al langer zijn, nu trekt die mijn aandacht. Komt vast door de kinderen die er vrolijk in rondrennen.

Glimlachend loop ik door. De vrolijkheid van de kinderen montert mijn eigen innerlijke kinderen op. Een busje dat fel optrekt haalt mij echter uit mijn mijmeringen. Loodgieter staat er groot op de zijkant. Is vast op weg naar een spoedklus… Ik wacht rustig tot ik veilig de straat over kan steken en pak mijn stevige tempo weer op.

Mijmeringen

Dat is wel anders als ik in het bos wandel. Soms verdwaal ik daar zo in mijn eigen mijmeringen dat ik niet meer doorheb waar ik ben. De rust van de natuur nodigt ook uit tot mijmeren. Geeft mij keer op keer inspiratie: voor blogs, video’s, oefeningen om met klanten te doen, inzichten in mijn eigen proces…

Toch kies ik er geregeld voor om door de wijk te wandelen. De variatie is prettig en ook hier is altijd iets bijzonders te zien en vind ik inspiratie.

iets bijzonders deze blaadjes

Een wandeldoel

De wandeling van vandaag heeft echter ook een doel: ik heb een afspraak met Sandra. We hebben van alles te bespreken over het Nieuwe Horizon Programma en natuurlijk het Magic Art Weekend in april. Zo prettig om mijn dagelijkse intentie van buiten bewegen te combineren met deze afspraak. Niet snel op de fiets en gehaast racen om op tijd te zijn. Nee, in een prettig tempo lekker wandelen.

Aangekomen bel ik aan. Er gebeurt niets. Terwijl ik wacht, zie ik twee blaadjes op de stoep liggen. Nog een keer bellen. Een kleine windvlaag. De blaadjes blijven liggen. Vastgelijmd op het beton door al het vocht in de lucht.

Wat een triestigheid.

Even identificeer ik mij met de blaadjes. Volledig losgerukt van de essentie van hun bestaan. Dor, donker, het nut voorbij. Net als ik nog een keer op de bel wil drukken, piept mijn telefoon. Een appje. Sandra: “Ik kom eraan. Ben over 5 minuten thuis!”

Donker en licht

Glimlachend schud ik, als een natte hond, het trieste, verlaten gevoel van mij af. Weer kijk ik naar de twee blaadjes. Licht en donker. Hoe makkelijk is het niet om het donker naar voren te laten komen? Dat donkere blaadje valt veel meer op. Zelfs al is het kleiner. De lichte valt praktisch weg tegen de achtergrond.

Zo is het ook met onze emoties. De negatieve gevoelens komen zo sterk binnen. Net als dat loodgietersbusje haalt het je aandacht in éém klap van al het moois vandaan. De prettige emoties zijn een stuk lichter. Zachter. Vallen minder op. Net als mijmeringen zijn ze heerlijk om in te verdwalen. En even vluchtig zijn ze weer weg. Een vage herinnering achterlatend.

Net als ik mijn telefoon weer in mijn zak wil doen, stop ik. Prettige herinneringen mag je koesteren. Ze op een of andere manier vastleggen, zodat je ze makkelijk naar voren kan halen als zo’n negatieve emotie je overspoelt. Ik maak een foto van de blaadjes. Mij herinneren ze eraan dat net als je denkt dat het tegenzit (dat bijvoorbeeld de afspraak niet doorgaat), er altijd een oplossing nabij is.

Dankbaar voor iets bijzonders

Achter mij hoor ik een auto parkeren en een autodeur die open en dicht gaat. Daar is de warrige kunstenaar. “Sorry dat ik wat later ben! Laten we snel naar binnen gaan, je bent vast wel toe aan een kopje thee.”

Net voor ik de deur achter mij dicht trek, kijk ik nog een keer dankbaar naar de blaadjes. Donker en licht mogen er allebei zijn. Dan toch wel weer fijn dat het lichte blaadje net wat groter is.

Hartelijke groet, Nicole

Nicole Klip – Klip en Klaar Coaching

Meer inspiratie?

Volg mij op Instagram of abonneer je op mijn Youtube kanaal voor wekelijkse inspiratie.
Abonneer je gratis op  Creative Juice Magazine als je inspiratie in je inbox wilt ontvangen.

 

Verder kijken:

Drieluik maken als anker

Drieluik maken als anker

In deze video vertel ik over hoe je een drieluik kunt maken om je gedurende de dag te verbinden...